رفتن به بالا

طرحی نو در امتداد افق فارس

تعداد اخبار امروز : 0 خبر


  • دوشنبه ۳۱ خرداد ۱۴۰۰
  • الإثنين ۱۱ ذو القعدة ۱۴۴۲
  • 2021 Monday 21 June

سیاسی

سخن سردبیر

خط مشی پایگاه خبری «افق فارس»؛

«پیگیری مبانی توسعه‌ای لامِرد و مُهر با نگاهی راهبردی و تخصصی»

هفته نامه «ماه رویان لامرد و مُهر» در آغاز سال«۹۴» به جمع نشریات مکتوب محلی پیوست. این رسانه شامل بخش های مختلفی اعم از معرفی چهره‌ها، اشعار و معرفی شاعران بومی، گفت و گو با فعالان سیاسی، گزارش های روز خبری در زمینه های مختلف اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی، ستون قانون با هدف یادآوری محورهای قانونی به عموم جامعه و تاکید بر رعایت آن و ستون ندای مردم با هدف انعکاس مشکلات مردمی بود. پیشنهادهای ماندگاری در این رسانه ثبت و ضبط و پیگیری شد که سپری شدن چند سال مانع از موضوعیت داشتن بیشتر آنها نشده است. جریان اصلاحطلب منطقه از یک نشریه محلی محروم بودند و هیات تحریریه  با حفظ استقلال در ارائه دیدگاه‌ها و نظریات آنان کوتاهی نکرد. «آمده ایم تا بنویسیم» در آن مقطع تنها یک شعار نبود بلکه  تلاشی برای جریان سازی گفتمان  اصلاح طلبی   تلقی شد و به همین دلیل با هجمه های فراوان مواجه شد. باتنوع محورهای فعالیت توانستیم نگاه‌ها و مخاطبان زیادی را در مدت کوتاه یکساله جلب کنیم و این پایان راه نبود، کنش ها و واکنش‌ها و ظرفیتهای صنعتی، اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی در این نقطه از جنوب استان فارس سبب شد تا این جریان رسانه‌ای با ثبات بیشتر و به صورت تخصصی‌تر و در چند زمینه فعالیتی مشخص، مسیرش را ادامه دهد. این انتظار به سر آمد و بالاخره دو هفته نامه «افق فارس» در آخرین روزهای بهمن ۹۶ مجوز را از هیات نظارت بر مطبوعات دریافت کرد. باتوجه به گستردگی موضوعات و انتظارات عمده مردم از رسانه ها، تخصصی شدن امری اجتناب ناپذیر بوده و خواه و ناخواه باید شاخه تخصصی را انتخاب کرد و برنامه ای مشخص را بر آن محور معین کرد و نباید این الزام منجر به عدم نشر مطالبات و دیدگاه‌های مردمی شود. بر همین مبنا خط مشی «افق فارس» بر دو محور تخصصی «اقتصادی» و «اجتماعی» شکل گرفت. از رهگذر نضج‌گیری  فعالیت‌ها  در بازه چهار ساله روزی نبود که رویداد توسعه ای رقم نخورد و حجم پوشش اخبار و گزارش‌ها در این برهه  کم سابقه  و چشمگیر بود تا جایی که  توان زیاد همکاران  معطوف به پوشش رویدادها شد. در کنار پیگیری رسالت خطیر اطلاع‌رسانی، انعکاس ظرفیت‌های منطقه در ابعاد مختلف از چشم هیات تحریریه این نشریه دور نماند و طی این دو سال و ۶ ماه گذشته تا امروز ۲۴ شماره «افق فارس» را به چاپ و توزیع رساندیم که برخی گزارش ها نیز ماندگار شد.  نظیر بسیاری از رسانه‌های مکتوب تامین مالی هزینه چاپ در این سال‌ها به عنوان سدی در مقابل فعالیت مستمر افق فارس و دغدغه دست اندرکاران این نشریه بود. شرایط شیوع کرونا در کشور و ممانعت از توزیع نشریات، فعالیت رسانه ها در بستر تحت وب و شبکه های اجتماعی  سبب شد تا برغم درخواست نخبگان بخش‌های دو شهرستان برای ادامه فعالیت اثربخش افق فارس در چارچوب مکتوب، گزینه دیگری مد نظر قرار گیرد. با کنکاش فراوان و بهره مندی از مشاوره مشفقانه  یاران همدل بر آن شدیم ...

یادداشت میهمان

یادداشتی از افسانه اقبال‌نیا؛

تحقق عدالت با یکسان‌سازی دریافتی بازنشستگان

مشروح این یادداشت که در ایلنا منتشر شده به شرح زیر است: به واسطه سال‌ها کار در مجموعه وزارت کار و برخورد با کارکنان از اقشار مختلف ضروری می‌دانم نکاتی را به استحضار مخاطبان تصمیم گیرنده یادآوری کنم. می‌گویم یادآوری چون اعتقاد دارم که تصمیم گیرندگان آتیه جماعت حقوق بگیر، بهتر از همه نقاط ضعف نظام حقوق و دستمزد را می‌دانند. امیدوارم تلنگری هرچند جزئی باشد برای تصمیماتی که دراین حوزه اخذ می‌شود. شاید ما حصل آن روزی کاهنده دغدغه شاغلینی باشد که بازنشستگی برایشان حقیقتی است نه چندان شیرین ونه چندان دور. امید آنکه روزی با نظم بخشیدن به این نظام پرداخت شاهد آن باشیم که بازنشستگان دوران خدمت را از افتخاراتشان بدانند نه حسرت جوانی ازدست رفته.  اما بیان اشکالات که همیشه رایج است و البته درمان و راه‌حل منصفانه بگویم یا ارائه نمی‌شود یا اسیر هزاران دست‌انداز و نهایتا بلااقدام.  اینکه درخصوص تعیین حقوق بازنشستگی نیاز به شخم‌زنی در نظام حقوق و دستمزد کشور داریم بدیهی‌تر از آن است که عنوان شود. بهتر می‌دانیم هر چقدر هم که راجع به بی‌مهری به بازنشستگان بگوییم با شعار جبران در اجرا به مشکلاتی برمی‌خوریم که تازه متوجه می‌شویم چه مقدار نسبت به روش‌های پرداخت بی‌تفاوت بوده‌ایم و این بی‌تفاوتی مستمرتا صندوق‌های بازنشستگی را به ورشکستگی نکشد، بنظر می‌آید قرارنیست تغییری داشته باشد. ما نیازمند به تصمیمی فراتر از افزایش‌های پایان سالی هستیم. یکجا این تحول درنظام پرداخت باید اجرا بشود هرچه دیرتر بار مالی بیشتر به دولت‌ها تحمیل می‌شود.  اینکه هیچ دونفری چه شاغل و چه بازنشسته با مدرک تحصیلی و شرایط مشابه و شغل یکسان حتی با تفاوت جزئی حقوق مشابه نمی‌گیرند جای سوال نیست برایتان؟ چرا هیچ معلم و پرستار و کارگری هیچ کارمند خودروسازی با کارمند مثلا نفت یکسان نمی‌گیرد. فراتر می‌روم حتی درحوزه مدیریت، مدیران هیچ دو مجموعه‌ای دریافت مشابه ندارند. می‌گویید شرایط کار؟ می‌پرسم چقدر تفاوت برای شرایط. من یک کارشناس پشت میزنشین را با فردی که در سکوی نفت حفاری می‌کند مقایسه نمی‌کنم من دو منشی، دو کارشناس، دو کارگر خدماتی، دو کارشناس و دو معلم حتی در استان‌های مختلف را می‌بینم. تا کجا برای تعیین حقوق و دستمزد به جای فردیت و شرح شغل باید وزن بنگاه اقتصادی تعیین‌کننده حقوق باشد. به هر میزان اهمیت شغلی و حساس بودن ارگان‌های مرتبط فرد مدنظر باشد، این تفاوت نباید در حقوق بازنشستگی اینقدر غیرمنصفانه اجرا شود.  سی سال تفاوت دریافت‌ها در زمان اشتغال برای هرگونه تفاوت سازمان ذیربط کافی نیست؟ این غیرمنطقی بودن تمامی ندارد به جایی می‌رسیم که فردی که حتی یک روز برای این کشور به صرف ارث بردن حقوق والدین کار نکرده حقوقش از حقوق کارگری که تمام بدنش را آرتروز فرا گرفته و شنوایی و بینایش ازدست رفته بیشتر می‌شود و کارگر مفلوک یک هفتم فرزند فلان مدیر حقوق می‌گیرد. خجالت‌آور نیست؟ چطور به روی کارگر نگاه می‌کنیم؟ جا دارد از مجلس برای ورود به موضوع انتقال حداقلی حقوق تشکر کنیم؛ چراکه این تصمیم برای قشر ضعیف حقوق‌بگیر و انتقال ...

آرشیو دو هفته نامه افق فارس